Op 17 oktober, de werelddag van het verzet tegen extreme armoede in Oostende, legden kansarme ouders getuigenissen af. Eén wensdroom kwam bij de ouders op de voorgrond : 'onze kinderen dienen het in de toekomst beter te stellen dan wijzelf en een diploma kan daarbij helpen.' Voor de armen is dit een 'fundamenteel' project.

"Waar mensen gedoemd zijn om in armoede te leven, worden de Rechten van de Mens geschonden. Wij zijn verplicht om ons te verenigen en die rechten te doen eerbiedigen."

Drie leden van de werkgroep 17 oktober sloegen in 2002 de handen in elkaar. In de beleidsnota van de Vlaamse minister van Onderwijs en Vorming lazen zij het volgende:

'De steile groei van het onderwijs heeft niet iedereen in dezelfde mate kunnen meenemen. Kinderen uit de elites en de middenlagen van de bevolking kregen globaal meer kansen om de onderwijsladder op te klimmen dan hun leeftijdsgenoten uit lager gesitueerde sociale categorieën. De stijging van scholing en competenties (kennis en vaardigheden) bij een deel van de bevolking creëerde een diepe kloof met groepen uit de samenleving die daartoe veel minder kansen hebben gekregen… Sociale herkomst bepaalt nog altijd het onderwijsniveau dat iemand bereikt.'

En verder:
'Kinderen uit kansarme gezinnen moeten vaker zittenblijven. Ze belanden vaker in het buitengewoon onderwijs. En ze gaan vaker weg van de school zonder diploma op zak.'
'Onderwijs - de plaats waar ieder kind langs komt - zou ervoor moeten zorgen dat kinderen uit kansarme gezinnen weg geraken uit die armoede.'

Enkele naakte cijfers :
- aantal kinderen geboren in kansarme gezinnen:  België 5,2 % - Oostende 11,3 % - Blankenberge/Zeebrugge 18%
- het arrondissement Oostende is de armste regio van Vlaanderen
- het OESO rapport (2006) toont aan dat Vlaanderen - ten aanzien van andere Europese landen - slecht scoort t.a.v. migranten van de eerste en tweede generatie
- schoolgegevens :
* 1op 8 leerlingen behaalt geen diploma of getuigschrift;
* 15% van de kinderen heeft studieachterstand in het basisonderwijs;
* 1 op 25 kinderen 'dubbelt' in de 3e kleuterklas;
* 46.000 leerlingen worden in het buitengewoon onderwijs opgevangen.  Dit aantal ligt 40% hoger dan 15 jaar geleden. Het percentage kleuters is gestegen van 0.53% (1990-1991) tot 0.76% (2004-2005).

Commentaar van Ides Nicaise (HIVA):
"Eigenlijk kan je de risicogroepen al in de kleuterklas herkennen. Daar moet preventief opgetreden worden…"

1.2.Initiatiefnemers.
Het gedachtegoed van J.Vranken dat 'armen deze kloof niet op eigen kracht kunnen overbruggen' zorgde voor het ultieme steuntje om, in eerste instantie op vrijwillige basis, aan de slag te gaan.
Typische kenmerken van armoede:
- op alle domeinen van het leven, werden hen kansen ontnomen;
- het gaat niet om andere waarden maar om de negatieve spiraal van kansen;
- er is een netwerk van problemen en niet één geïsoleerd probleem.

Er werd gebruik gemaakt van de 'expertise', welke de initiatiefnemers in de loop der jaren hadden ontwikkeld om het project gestalte te geven. Even voorstellen :

- Mieke Verhulst: veldwerkster bij kwetsbare jongeren en gezinnen en mede initiatiefneemster van het Sociaal Restaurant De Lapkoes in Oostende (zie verder 2.1). Zij wordt in het project 'de ankerfiguur' voor de gezinnen.

- J.P. Markey: 30 jaar praktijk bij extreem moeilijk te begeleiden jongeren en multi problem gezinnen. Sedert enkele jaren praktijklector aan de Hogeschool West - Vlaanderen (zie verder 2.2). Hij wordt in het project de 'methodisch ondersteuner'.

Het was voor ons duidelijk dat welzijn en onderwijs best elkaar 'de hand' reikten om tot een betere aanpak van de problematiek van kansarme kinderen in het onderwijs te komen.  Een bezorgdheid die zowel de minister van Welzijn als de minister van Onderwijs delen. Minister I. Vervotte:  'We overleggen met onderwijsactoren om de problemen op het kruispunt van de onderwijs- en welzijnssector aan te pakken (doelstelling 14).'

Minister Vandenbroucke :
'Daarnaast wil ik ook de samenleving mobiliseren. Rond het onderwijs dient een brede coalitie van krachten te ontstaan. Ik denk aan de culturele sector, de welzijnssector, het bedrijfsleven, de steden en gemeenten.'